دررفتگی شانه؛ علائم، علت، درمان، فیزیوتراپی و مدت بهبودی

دررفتگی شانه یکی از آسیب‌های مهم مفصل شانه است که زمانی اتفاق می‌افتد که سر استخوان بازو از محل طبیعی خود در حفره مفصل شانه خارج شود. این آسیب معمولاً با درد شدید، تغییر شکل ظاهری شانه و محدودیت قابل توجه حرکت همراه است و به دلیل احتمال آسیب به رباط‌ها، تاندون‌ها، عصب‌ها یا عروق اطراف شانه، نیاز به ارزیابی و درمان پزشکی سریع دارد.

دررفتگی شانه بیشتر ممکن است در اثر زمین خوردن، ضربه مستقیم، آسیب‌های ورزشی یا حرکات شدید و غیرطبیعی شانه ایجاد شود. شانه به دلیل دامنه حرکتی بسیار زیاد، نسبت به بسیاری از مفاصل بدن مستعد دررفتگی است. شایع‌ترین نوع دررفتگی شانه، دررفتگی قدامی است؛ یعنی سر استخوان بازو به سمت جلوی حفره مفصل جابه‌جا می‌شود.

نکته مهم این است که فیزیوتراپی معمولاً مربوط به مرحله پس از جااندازی و تثبیت اولیه شانه است و نباید با درمان اورژانسی دررفتگی حاد اشتباه گرفته شود. بعد از کنترل آسیب و بر اساس نظر پزشک، توانبخشی می‌تواند برای بازگرداندن دامنه حرکتی، قدرت و ثبات شانه و کاهش احتمال دررفتگی مجدد نقش مهمی داشته باشد.

در این مقاله از کلینیک فیزیوتراپی آوید، دررفتگی شانه را از علت و علائم تا تشخیص، درمان، فیزیوتراپی، تمرینات، مدت بهبودی، احتمال جراحی و راه‌های پیشگیری از تکرار آن بررسی می‌کنیم.

بخش اول: دررفتگی شانه چیست و چرا اتفاق می‌افتد؟

دررفتگی شانه چیست؟

درد شدید شانه پس از آسیب؛ از علائم احتمالی دررفتگی شانه

دررفتگی شانه زمانی اتفاق می‌افتد که سر استخوان بازو که به شکل یک توپ است، از حفره مفصلی خود خارج شود.

مفصل اصلی شانه که به آن مفصل گلنوهومرال گفته می‌شود، ساختاری است که امکان حرکت بسیار زیادی را برای اندام فوقانی فراهم می‌کند. در این مفصل، سر استخوان بازو در حفره‌ای نسبتاً کم‌عمق قرار گرفته است؛ همین ساختار به شانه اجازه می‌دهد در جهت‌های مختلف حرکت کند، اما در عین حال ثبات آن را نسبت به برخی مفاصل دیگر کمتر می‌کند.

در زمان دررفتگی، سطح مفصلی سر استخوان بازو و حفره شانه دیگر در موقعیت طبیعی خود قرار ندارند.

دررفتگی کامل و نیمه‌دررفتگی شانه چه تفاوتی دارند؟

در دررفتگی کامل، سر استخوان بازو به طور کامل تماس طبیعی خود با حفره مفصل را از دست می‌دهد.

اما در نیمه‌دررفتگی یا ساب‌لوکساسیون، سر استخوان بازو فقط از بخشی از مسیر طبیعی خود خارج می‌شود و ممکن است دوباره به موقعیت اصلی برگردد.

نیمه‌دررفتگی نیز می‌تواند نشانه‌ای از بی‌ثباتی شانه باشد و در صورت تکرار، نیاز به ارزیابی دقیق دارد.

انواع دررفتگی شانه

دررفتگی شانه می‌تواند در جهات مختلف رخ دهد.

دررفتگی قدامی شانه

Shoulder dislocation xray

دررفتگی قدامی شایع‌ترین نوع دررفتگی شانه است.

در این حالت، سر استخوان بازو به سمت جلوی حفره مفصل حرکت می‌کند.

این نوع دررفتگی معمولاً پس از زمین خوردن، ضربه یا قرار گرفتن دست در موقعیتی شدید و خارج از دامنه معمول حرکتی، ایجاد می‌شود.

دررفتگی خلفی شانه

دررفتگی خلفی نسبت به نوع قدامی کمتر شایع است.

ممکن است در اثر برخی ضربه‌های شدید یا شرایط خاص ایجاد شود و گاهی تشخیص آن نسبت به دررفتگی قدامی دشوارتر است.

دررفتگی تحتانی شانه

این نوع دررفتگی بسیار نادرتر است و سر استخوان بازو به سمت پایین جابه‌جا می‌شود.

علت دررفتگی شانه چیست؟

دررفتگی شانه معمولاً زمانی رخ می‌دهد که نیروی واردشده به مفصل از ظرفیت ساختارهای تثبیت‌کننده آن بیشتر شود.

زمین خوردن

سقوط و تلاش برای گرفتن بدن با دست یا برخورد شدید شانه با زمین می‌تواند باعث دررفتگی شود.

آسیب‌های ورزشی

ورزش‌های برخوردی، ورزش‌هایی که احتمال سقوط در آنها زیاد است و فعالیت‌هایی که شانه را در دامنه‌های شدید قرار می‌دهند، می‌توانند احتمال دررفتگی را افزایش دهند.

ضربه مستقیم

تصادف، برخورد شدید یا ضربه مستقیم به شانه می‌تواند باعث جابه‌جایی سر استخوان بازو شود.

چرخش شدید شانه

حرکت ناگهانی و شدید بازو، به‌خصوص زمانی که دست در وضعیت خاصی قرار دارد، ممکن است باعث خروج سر استخوان از حفره شود.

شلی مفصل و بی‌ثباتی شانه

در برخی افراد، به دلیل انعطاف‌پذیری یا شلی بیشتر بافت‌های اطراف مفصل، احتمال نیمه‌دررفتگی یا دررفتگی افزایش پیدا می‌کند.

چه کسانی بیشتر در معرض دررفتگی شانه هستند؟

دررفتگی شانه می‌تواند برای هر فردی اتفاق بیفتد، اما در بعضی گروه‌ها احتمال آن بیشتر است.

ورزشکاران

ورزشکارانی که در ورزش‌های برخوردی یا ورزش‌هایی با احتمال سقوط فعالیت می‌کنند ممکن است بیشتر در معرض این آسیب باشند.

جوانان فعال

دررفتگی شانه در افراد جوان، به‌خصوص ورزشکاران، اهمیت بیشتری دارد زیرا احتمال فعالیت‌های شدید و برخوردهای ورزشی بیشتر است.

افراد دارای سابقه دررفتگی

سابقه یک بار دررفتگی می‌تواند خطر دررفتگی دوباره را افزایش دهد.

افراد دارای بی‌ثباتی شانه

اگر رباط‌ها، کپسول مفصل یا ساختارهای تثبیت‌کننده شانه دچار شلی یا آسیب شده باشند، احتمال بی‌ثباتی افزایش پیدا می‌کند.

بخش دوم: علائم، تشخیص و عوارض دررفتگی شانه علائم دررفتگی شانه چیست؟

دررفتگی شانه معمولاً با علائم واضح و ناگهانی همراه است.

مهم‌ترین علائم عبارت‌اند از:

  • درد شدید و ناگهانی
  • تغییر شکل ظاهری شانه
  • ناتوانی یا دشواری شدید در حرکت دادن دست
  • تورم
  • کبودی
  • گرفتگی یا اسپاسم عضلات اطراف شانه
  • احساس بی‌ثباتی
  • بی‌حسی
  • گزگز
  • ضعف در بازو یا دست

تغییر شکل شانه و ناتوانی در حرکت دادن بازو از علائم مهمی هستند که بعد از آسیب می‌توانند احتمال دررفتگی را مطرح کنند.

دررفتگی شانه چه حسی دارد؟

بسیاری از افراد هنگام دررفتگی، درد بسیار شدید و ناگهانی را تجربه می‌کنند.

ممکن است فرد احساس کند شانه از جای خود خارج شده یا ساختار طبیعی آن تغییر کرده است.

گاهی فرد به دلیل درد و اسپاسم عضلانی نمی‌تواند بازوی خود را حرکت دهد.

اگر بعد از یک ضربه، شانه ظاهر غیرطبیعی پیدا کرده و حرکت دست بسیار دشوار یا غیرممکن شده است، نباید تلاش کرد شانه را در خانه به جای خود برگرداند.

اگر شانه دررفت چه کار کنیم؟

ضعف عضلات می‌تواند کنترل مناسب اندام را هنگام فعالیت کاهش دهد.

شانه را خودتان جا نیندازید

اگر احتمال می‌دهید شانه دررفته است، هرگز سعی نکنید آن را با فشار یا کشش خودتان جا بیندازید.

جااندازی غیراصولی می‌تواند به عصب‌ها، عروق خونی، عضلات، رباط‌ها یا سایر بافت‌های اطراف مفصل آسیب وارد کند.

بازو را ثابت نگه دارید

Shoulder dislocation arm sling

تا زمان دریافت کمک پزشکی، دست را در همان وضعیتی که قرار گرفته حمایت کنید.

استفاده از اسلینگ یا یک پارچه برای حمایت از بازو می‌تواند کمک‌کننده باشد.

کمپرس سرد

در صورت امکان می‌توان کمپرس سرد پیچیده‌شده در پارچه را برای کاهش درد و تورم روی محل قرار داد.

سریع برای ارزیابی پزشکی اقدام کنید

دررفتگی شانه یک آسیب نیست که بتوان آن را صرفاً با استراحت در خانه درمان کرد.

باید هرچه سریع‌تر توسط تیم پزشکی ارزیابی شود.

تشخیص دررفتگی شانه چگونه انجام می‌شود؟

تشخیص با بررسی وضعیت شانه و معمولاً تصویربرداری انجام می‌شود.

معاینه فیزیکی

پزشک شکل شانه، وضعیت پوست و تورم و همچنین وضعیت عصبی و عروقی اندام را بررسی می‌کند.

بررسی حس، قدرت و گردش خون اهمیت زیادی دارد، زیرا دررفتگی می‌تواند به ساختارهای عصبی یا عروقی اطراف آسیب وارد کند.

عکس رادیولوژی

 X-Rayیکی از روش‌های اصلی برای تأیید دررفتگی شانه و بررسی وضعیت استخوان‌ها است.

MRI و CT Scan

در شرایط خاص ممکن است برای بررسی آسیب‌های همراه، شکستگی‌ها، آسیب بافت نرم یا ساختارهای دیگر، تصویربرداری پیشرفته‌تری مانند CT یا MRI درخواست شود.

دررفتگی شانه چه عوارضی دارد؟

شدت عوارض به نوع آسیب، شدت دررفتگی و وجود آسیب‌های همراه بستگی دارد.

آسیب رباط‌ها و کپسول مفصل

در زمان دررفتگی، رباط‌ها و ساختارهای نگهدارنده مفصل ممکن است کشیده یا پاره شوند.

آسیب لابروم

لابروم یک بافت غضروفی در لبه حفره شانه است که به افزایش عمق و ثبات مفصل کمک می‌کند.

دررفتگی می‌تواند باعث آسیب این ساختار شود و در برخی افراد زمینه بی‌ثباتی مکرر ایجاد کند.

آسیب تاندون‌ها و عضلات

بسته به شرایط فرد، ممکن است تاندون‌ها و عضلات اطراف شانه نیز آسیب ببینند.

آسیب عصب

دررفتگی ممکن است باعث آسیب به برخی عصب‌های اطراف شانه شود و علائمی مانند بی‌حسی، گزگز یا ضعف ایجاد کند.

آسیب عروق خونی

در مواردی ممکن است عروق اطراف نیز تحت تأثیر قرار بگیرند؛ به همین دلیل بررسی وضعیت گردش خون پس از دررفتگی اهمیت دارد.

چرا شانه بعد از دررفتگی دوباره در می‌رود؟

یکی از مهم‌ترین مشکلات بعد از اولین دررفتگی، بی‌ثباتی شانه و احتمال دررفتگی مجدد است.

در اثر اولین آسیب ممکن است رباط‌ها، کپسول، لابروم یا سایر ساختارهای پایدارکننده مفصل آسیب ببینند.

اگر شانه بدون توانبخشی مناسب به فعالیت شدید برگردد، احتمال تکرار مشکل بیشتر می‌شود.

بخش سوم: درمان دررفتگی شانه و فیزیوتراپی درمان دررفتگی شانه چیست؟

درمان دررفتگی شانه به مرحله آسیب و وضعیت بافت‌های اطراف بستگی دارد.

در مرحله حاد، اولویت با جااندازی پزشکی مفصل و بررسی آسیب‌های همراه است.

پس از جااندازی، ممکن است بسته به شرایط بیمار از بی‌حرکت‌سازی، دارو برای کنترل درد و سپس برنامه توانبخشی استفاده شود.

جا انداختن شانه چگونه انجام می‌شود؟

جااندازی یا Reduction به معنای برگرداندن سر استخوان بازو به موقعیت طبیعی خود در حفره مفصل است.

این کار باید توسط فرد آموزش‌دیده و در شرایط پزشکی مناسب انجام شود.

چرا جا انداختن خودسرانه خطرناک است؟

زیرا ممکن است آسیب‌های همراه وجود داشته باشد و اعمال فشار یا کشش نادرست باعث:

  • آسیب عصبی
  • آسیب عروقی
  • شکستگی
  • آسیب بیشتر بافت نرم
  • تشدید آسیب مفصل

شود.

بنابراین در صورت شک به دررفتگی، مراجعه فوری پزشکی ضروری است.

آیا بعد از جا انداختن شانه فیزیوتراپی لازم است؟

در بسیاری از بیماران، توانبخشی پس از تثبیت اولیه شانه بخش مهمی از روند بازگشت عملکرد است.

هدف فیزیوتراپی می‌تواند شامل:

  • بازگرداندن تدریجی دامنه حرکتی
  • تقویت عضلات اطراف شانه
  • بهبود کنترل عصبی عضلانی
  • افزایش ثبات مفصل
  • بازگشت به فعالیت‌های روزمره
  • بازگشت ایمن به ورزش
  • کاهش خطر بی‌ثباتی و آسیب مجدد

باشد. منابع NHS [FA1] نیز فیزیوتراپی را برای تقویت عضلات و بافت‌های اطراف شانه و بهبود ثبات مفصل در مشکلات بی‌ثباتی و دررفتگی توصیه می‌کنند.


 [FA1]عنوان کامل هم نوشته شود.

فیزیوتراپی بعد از دررفتگی شانه

فیزیوتراپی بعد از دررفتگی شانه باید مرحله‌به‌مرحله و متناسب با نوع آسیب انجام شود.

نباید بلافاصله پس از جااندازی، بیمار بدون توجه به وضعیت بافت‌ها تمرینات سنگین شانه را آغاز کند.

مرحله اول؛ محافظت از شانه

در مرحله اولیه، مهم است که شانه طبق دستور پزشک محافظت شود.

ممکن است برای مدت مشخصی استفاده از اسلینگ یا محدود کردن بعضی حرکات توصیه شود.

مدت این دوره بسته به نوع دررفتگی، آسیب‌های همراه و تصمیم پزشک متفاوت است.

مرحله دوم؛ بازگرداندن حرکت

پس از عبور از مرحله اولیه، تمرینات مناسب برای بازگرداندن تدریجی دامنه حرکتی آغاز می‌شوند.

هدف این نیست که در کوتاه‌ترین زمان ممکن بیشترین دامنه حرکتی ایجاد شود؛ بلکه حرکت باید متناسب با مرحله ترمیم بافت‌ها باشد.

مرحله سوم؛ تقویت عضلات

در مرحله بعد، تقویت عضلات تثبیت‌کننده شانه اهمیت زیادی پیدا می‌کند.

این تمرینات می‌توانند عضلات روتاتورکاف و سایر عضلات اطراف شانه و کتف را هدف قرار دهند.

مرحله چهارم؛ بهبود ثبات شانه

هدف مهم توانبخشی، بهبود توانایی شانه برای کنترل حرکت در موقعیت‌های مختلف است.

تمرینات کنترل عصبی عضلانی و تمرینات ثباتی می‌توانند بخشی از برنامه بازتوانی باشند.

مرحله پنجم؛ بازگشت به فعالیت

در مرحله نهایی، فعالیت‌های روزمره، کاری یا ورزشی به‌صورت تدریجی افزایش پیدا می‌کنند.

برای ورزشکاران، ممکن است تمرینات اختصاصی رشته ورزشی نیز به برنامه اضافه شود.

تمرینات بعد از دررفتگی شانه

انتخاب تمرین بعد از دررفتگی شانه باید بر اساس زمان سپری‌شده از آسیب، نوع دررفتگی، آسیب‌های همراه، میزان حرکت و نظر پزشک یا فیزیوتراپیست باشد.

تمرینات دامنه حرکتی

در مرحله مناسب، حرکات کنترل‌شده می‌توانند برای کاهش خشکی و بازگرداندن تدریجی دامنه حرکتی استفاده شوند.

تمرینات ایزومتریک

در برخی مراحل توانبخشی، تمرینات ایزومتریک می‌توانند برای فعال‌سازی عضلات بدون حرکت زیاد مفصل استفاده شوند.

تمرینات روتاتورکاف

با پیشرفت توانبخشی، تمرینات تقویت عضلات روتاتورکاف می‌توانند به برنامه اضافه شوند.

تمرینات ثبات کتف

عضلات اطراف کتف در کنترل حرکت شانه نقش دارند و تقویت آنها می‌تواند بخشی از توانبخشی باشد.

تمرینات مقاومتی

تمرینات مقاومتی معمولاً با افزایش تحمل شانه و بر اساس برنامه فیزیوتراپیست به‌تدریج شدیدتر می‌شوند.

هشدار درباره تمرینات خودسرانه

بعد از دررفتگی شانه، انجام تمرینات سنگین بدون ارزیابی می‌تواند خطرناک باشد.

AAOS (آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا) نیز در برنامه‌های تمرینی شانه تأکید می‌کند که تمرینات باید متناسب با شرایط فرد و با راهنمایی پزشک یا فیزیوتراپیست انتخاب شوند و نباید در حین تمرین درد ایجاد شود.

 

آیا بعد از دررفتگی شانه می‌توان ورزش کرد؟

بازگشت به ورزش باید تدریجی باشد.

قبل از بازگشت کامل به ورزش، معمولاً لازم است حرکت، قدرت و کنترل شانه تا حد قابل قبول بازیابی شده باشد.

بازگشت خیلی زود به ورزش، به‌خصوص ورزش‌های برخوردی یا حرکاتی که شانه را در موقعیت‌های آسیب‌پذیر قرار می‌دهند، می‌تواند احتمال آسیب مجدد را افزایش دهد.

چه ورزش‌هایی بعد از دررفتگی شانه حساس‌تر هستند؟

ورزش‌هایی مانند:

  • فوتبال
  • کشتی
  • والیبال
  • بسکتبال
  • هندبال
  • ورزش‌های رزمی
  • ژیمناستیک
  • ورزش‌های پرتابی

ممکن است به توانبخشی دقیق‌تر و بازگشت مرحله‌ای نیاز داشته باشند.

تکار تراپی بعد از دررفتگی شانه

تکار تراپی ممکن است در برخی برنامه‌های فیزیوتراپی به عنوان روش مکمل مورد استفاده قرار گیرد، اما دررفتگی شانه صرفاً با استفاده از دستگاه درمان نمی‌شود.

اولویت توانبخشی، بازگرداندن تدریجی حرکت، قدرت، کنترل و ثبات شانه است.

بنابراین اگر از تکار تراپی استفاده شود، بهتر است در کنار برنامه جامع توانبخشی و بر اساس شرایط بیمار باشد.

آیا بعد از دررفتگی شانه جراحی لازم است؟

نه در تمام بیماران.

تصمیم درباره جراحی به عواملی مانند:

  • سن بیمار
  • میزان فعالیت
  • تعداد دفعات دررفتگی
  • نوع دررفتگی
  • آسیب‌های استخوانی
  • آسیب لابروم
  • آسیب رباطی
  • بی‌ثباتی باقی‌مانده
  • پاسخ به درمان غیرجراحی

بستگی دارد.

در افرادی که دچار بی‌ثباتی مکرر هستند یا آسیب‌های ساختاری مشخص دارند، ممکن است جراحی برای تثبیت شانه مطرح شود.

بخش چهارم: مدت بهبودی، پیشگیری از دررفتگی مجدد و فیزیوتراپی آوید دررفتگی شانه چقدر طول می‌کشد تا خوب شود؟

مدت بهبودی برای همه افراد یکسان نیست.

شدت دررفتگی، آسیب‌های همراه، سن، میزان فعالیت و نیازهای عملکردی فرد می‌توانند روی زمان بازگشت تأثیر بگذارند.

یک دررفتگی ساده که با آسیب جدی به اعصاب، عروق یا بافت‌های اطراف همراه نباشد، ممکن است طی چند هفته از نظر علائم اولیه بهبود پیدا کند؛ اما بازگشت کامل قدرت و ثبات شانه می‌تواند به زمان و توانبخشی بیشتری نیاز داشته باشد.

آیا بعد از کاهش درد، شانه کاملاً خوب شده است؟

خیر لزوماً.

کم شدن درد به معنی بازگشت کامل قدرت و ثبات شانه نیست.

ممکن است فرد دیگر درد زیادی نداشته باشد اما هنوز عضلات تثبیت‌کننده شانه ضعیف باشند یا کنترل حرکتی کافی نداشته باشند.

به همین دلیل ادامه برنامه توانبخشی تا رسیدن به اهداف عملکردی اهمیت دارد.

چرا بعد از یک بار دررفتگی، احتمال تکرار آن بیشتر می‌شود؟

یکی از مهم‌ترین پیامدهای دررفتگی شانه، افزایش احتمال دررفتگی مجدد است.

در اثر دررفتگی ممکن است رباط‌ها، کپسول مفصل، لابروم و سایر ساختارهای تثبیت‌کننده آسیب ببینند.

اگر این ساختارها و عضلات اطراف شانه به‌خوبی توانبخشی نشوند، شانه ممکن است دوباره دچار بی‌ثباتی شود.

چگونه از دررفتگی مجدد شانه جلوگیری کنیم؟

تقویت عضلات شانه

تقویت عضلات اطراف شانه یکی از اجزای مهم برنامه پیشگیری از آسیب مجدد است.

تقویت روتاتورکاف

عضلات روتاتورکاف در کنترل و ثبات سر استخوان بازو نقش مهمی دارند.

تمرینات ثبات کتف

عملکرد مناسب کتف نیز در حرکت و کنترل شانه اهمیت دارد.

بازگشت تدریجی به ورزش

نباید پس از کاهش درد، بلافاصله به تمرینات سنگین قبلی بازگشت.

اجتناب از حرکات پرخطر در مرحله اولیه

برخی موقعیت‌های شدید شانه ممکن است تا زمان تکمیل روند توانبخشی نیازمند محدودیت باشند.

آیا دررفتگی شانه باعث بی‌ثباتی دائمی می‌شود؟

خیر، در همه افراد چنین اتفاقی رخ نمی‌دهد.

اما برخی بیماران، به‌خصوص افرادی که در سن پایین دچار دررفتگی می‌شوند یا در ورزش‌های پرخطر فعالیت دارند، ممکن است بیشتر در معرض عود باشند.

ارزیابی وضعیت ساختارهای شانه و انجام توانبخشی مناسب می‌تواند به تصمیم‌گیری درباره ادامه فعالیت یا نیاز به درمان‌های بیشتر کمک کند.

چه زمانی بعد از دررفتگی شانه باید به فیزیوتراپی مراجعه کرد؟

شروع فیزیوتراپی به وضعیت آسیب و دستور پزشک بستگی دارد.

پس از جااندازی و تعیین وضعیت بافت‌ها، برنامه توانبخشی می‌تواند آغاز شود.

اگر هنوز شانه درد دارد، فیزیوتراپی ممکن است؟

بسته به مرحله آسیب، بله؛ اما نوع تمرین و درمان باید با توجه به وضعیت شانه انتخاب شود.

فیزیوتراپی قرار نیست بیمار را مجبور به حرکات دردناک کند.

اگر شانه دوباره احساس «خارج شدن» داشته باشد چه کنیم؟

احساس لغزش، خالی کردن یا خارج شدن شانه می‌تواند نشانه بی‌ثباتی باشد و بهتر است ارزیابی تخصصی انجام شود.

فیزیوتراپی بعد از دررفتگی شانه در کلینیک فیزیوتراپی آوید

اگر بعد از دررفتگی شانه به دنبال توانبخشی در تهران هستید، فیزیوتراپی باید بر اساس مرحله بهبودی و وضعیت واقعی شانه انجام شود.

در کلینیک فیزیوتراپی آوید، برنامه توانبخشی می‌تواند بر اساس شرایط مراجعه‌کننده و اهداف درمانی او تنظیم شود.

این برنامه ممکن است شامل:

  • ارزیابی دامنه حرکتی
  • بررسی قدرت عضلات
  • بررسی کنترل شانه و کتف
  • تمرینات دامنه حرکتی
  • تمرینات تقویت روتاتورکاف
  • تمرینات تقویت عضلات کتف
  • تمرینات ثبات مفصل
  • تمرینات کنترل عصبی عضلانی
  • بازگشت تدریجی به فعالیت
  • تمرینات اختصاصی برای ورزشکاران

باشد.

هدف اصلی، صرفاً کاهش درد نیست؛ بلکه بازگرداندن حرکت، قدرت، ثبات و عملکرد شانه است.

هزینه فیزیوتراپی بعد از دررفتگی شانه

هزینه فیزیوتراپی به عوامل مختلفی مانند تعداد جلسات، نوع خدمات و تعرفه‌های جاری بستگی دارد.

بنابراین بدون ارزیابی و تعیین برنامه درمانی نمی‌توان برای تمام بیماران یک قیمت ثابت اعلام کرد.

برای اطلاع از هزینه دقیق خدمات، بهتر است قبل از شروع درمان با کلینیک تماس گرفته شود.

چند جلسه فیزیوتراپی بعد از دررفتگی شانه لازم است؟

تعداد جلسات به شرایط بیمار بستگی دارد.

شدت دررفتگی، آسیب‌های همراه، سابقه دررفتگی قبلی، وضعیت قدرت عضلات، دامنه حرکتی و هدف فرد از درمان می‌توانند روی طول دوره توانبخشی تأثیر بگذارند.

ورزشکاری که قصد بازگشت به فعالیت حرفه‌ای دارد ممکن است به برنامه متفاوتی نسبت به فردی که فقط قصد بازگشت به فعالیت‌های روزمره را دارد نیاز داشته باشد.

سوالات متداول درباره دررفتگی شانه

دررفتگی شانه زمانی رخ می‌دهد که سر استخوان بازو از حفره مفصل شانه خارج شود.

درد شدید، تغییر شکل شانه و ناتوانی یا دشواری شدید در حرکت دادن بازو از علائم مهم هستند.

خیر. جااندازی خودسرانه می‌تواند به عصب، عروق و بافت‌های اطراف آسیب بزند و باید توسط فرد متخصص انجام شود.

در صورت شک به دررفتگی، باید هرچه سریع‌تر برای دریافت مراقبت پزشکی اقدام شود

فیزیوتراپی در بسیاری از بیماران بخش مهمی از توانبخشی پس از جااندازی است و می‌تواند به بازگشت حرکت، قدرت و ثبات شانه کمک کند.

بله، سابقه دررفتگی می‌تواند احتمال دررفتگی مجدد را افزایش دهد، به‌خصوص اگر بی‌ثباتی و آسیب ساختاری باقی مانده باشد.

تمرینات باید بر اساس مرحله ترمیم و وضعیت شانه انتخاب شوند و می‌توانند شامل تمرینات حرکتی، تقویت عضلات روتاتورکاف، تمرینات کتف و تمرینات ثبات باشند.

زمان بازگشت به ورزش به بهبود حرکت، قدرت، ثبات و نوع آسیب بستگی دارد. بازگشت زودهنگام می‌تواند احتمال آسیب مجدد را افزایش دهد.

خیر، همه افراد به جراحی نیاز ندارند. جراحی بیشتر در برخی بیماران دارای بی‌ثباتی مکرر یا آسیب‌های ساختاری خاص مطرح می‌شود.

نه همیشه. عکس رادیولوژی برای بررسی وضعیت استخوان و تأیید دررفتگی استفاده می‌شود و MRI یا CT در صورت نیاز برای بررسی آسیب‌های همراه درخواست می‌شوند.

در مرحله اولیه نباید بدون دستور متخصص شانه را به حرکات شدید و دردناک وادار کرد. نوع و زمان شروع حرکت باید متناسب با آسیب و درمان انجام‌شده تعیین شود.

در برخی موارد ممکن است همراه با دررفتگی، تاندون‌ها، رباط‌ها یا سایر بافت‌های اطراف شانه نیز آسیب ببینند. به همین دلیل ارزیابی کامل بعد از دررفتگی اهمیت دارد.

توانبخشی می‌تواند با تقویت عضلات، بهبود کنترل حرکتی و افزایش ثبات شانه به کاهش عوامل خطر کمک کند، هرچند نمی‌توان احتمال عود را در همه افراد به صفر رساند.

جمع‌بندی؛ برای دررفتگی شانه چه باید کرد؟

دررفتگی شانه یک آسیب مهم مفصلی است که در آن سر استخوان بازو از حفره طبیعی خود خارج می‌شود. درد شدید، تغییر شکل شانه و مشکل در حرکت دادن بازو از علائم مهم آن هستند.

اگر به دررفتگی شانه مشکوک هستید، شانه را خودتان جا نیندازید. دست را در وضعیت موجود حمایت کنید، برای کاهش درد و تورم از کمپرس سرد استفاده کنید و هرچه سریع‌تر برای دریافت مراقبت پزشکی اقدام کنید.

پس از جااندازی و بررسی آسیب‌های همراه، فیزیوتراپی و توانبخشی می‌تواند نقش مهمی در بازگرداندن دامنه حرکتی، قدرت، کنترل عصبی عضلانی و ثبات شانه داشته باشد.

یکی از اهداف اصلی توانبخشی، جلوگیری از بازگشت مشکل و آماده کردن شانه برای فعالیت‌های روزمره یا ورزشی است. تمرینات باید متناسب با مرحله بهبودی و شرایط بیمار انتخاب شوند و بازگشت به ورزش نیز باید تدریجی باشد.

اگر سابقه دررفتگی شانه دارید یا پس از جااندازی هنوز احساس ضعف، بی‌ثباتی، محدودیت حرکتی یا ترس از خارج شدن مجدد شانه دارید، ارزیابی فیزیوتراپی می‌تواند به تعیین برنامه مناسب توانبخشی کمک کند.

کلینیک فیزیوتراپی آوید می‌تواند برای افرادی که در تهران به دنبال توانبخشی پس از دررفتگی شانه هستند، یکی از گزینه‌های قابل بررسی باشد. 

فیزیوتراپی دررفتگی شانه

بعد از دررفتگی شانه، بازگشت ایمن به حرکت را جدی بگیرید

دررفتگی شانه می‌تواند باعث درد، ضعف عضلات، کاهش دامنه حرکتی و احساس ناپایداری در شانه شود. پس از بررسی وضعیت شانه، برنامه فیزیوتراپی می‌تواند برای بهبود حرکت، تقویت عضلات و بازگشت تدریجی به فعالیت‌های روزمره تنظیم شود.

دریافت وقت ارزیابی شانه